Z problemem samodzielnego zasypiania zmaga się ogromna liczba rodziców. Jeśli Twoje dziecko zasypia tylko na rękach, tylko przy piersi, przy bujaniu lub gdy leżysz obok — nie jesteś wyjątkiem. To codzienność wielu rodzin, które wieczorem zamiast chwili spokoju przeżywają długi maraton usypiania, a nocą czuwają przy maluchu, który budzi się co godzinę. Ale jest dobra wiadomość: trudności z zasypianiem nie wynikają z „rozpieszczania”, błędów rodzica czy braku konsekwencji. Najczęściej ich źródło znajduje się w układzie nerwowym dziecka, który potrzebuje wsparcia, aby przełączyć się w tryb odpoczynku i regeneracji. W tym artykule wyjaśnię Ci, dlaczego dziecko może nie potrafić zasnąć samodzielnie oraz jak możesz mu pomóc, nie stosując metod opartych na wypłakiwaniu czy izolacji.
* * *
Dlaczego moje dziecko nie zasypia samodzielnie?
Aby niemowlę mogło zasnąć, jego ciało musi wejść w stan wyciszenia. To nie jest decyzja ani umiejętność, którą można wymusić — to proces biologiczny, zależny od pracy autonomicznego układu nerwowego. Kiedy układ nerwowy dziecka jest pobudzony, spięty lub przeciążony bodźcami, zasypianie staje się bardzo trudne, nawet jeśli dziecko jest ekstremalnie zmęczone.Poniżej opisuję najczęstsze przyczyny.
* * *
1. Nadmierna aktywacja układu współczulnego (tryb „walcz lub uciekaj”)
Jeśli Twoje dziecko:
płacze przy zasypianiu,
budzi się co godzinę,
wyrywa się podczas noszenia,
śpi tylko na Tobie,
jest wrażliwe na dźwięki, światło lub dotyk.
to bardzo możliwe, że jego układ nerwowy działa w trybie alarmowym.
Dzieje się tak szczególnie u dzieci:
po trudnym porodzie,
po szybkich, interwencyjnych narodzinach,
po długim pobycie w szpitalu,
z refluksem, kolkami, napięciem mięśniowym,
bardzo wrażliwych sensorycznie.
W tym stanie ciało dziecka nie potrafi samo przejść do trybu regeneracji.
2. Potrzeba bliskości i regulacji przez dorosłego
Niemowlę nie rodzi się ze zdolnością samodzielnego wyciszania się. Do 2. roku życia dziecko reguluje swój układ nerwowy wspierając się obecnością opiekuna.
